Website Banner





ตอนที่ ๑๑...ได้ยินเสียงโอมก้องมาแต่ไกลที่บังกาลอร์

      คืนนั้นเมื่อชวนคุณสุภาณี (แทบตลอดระยะการเดินทางซึ่งพักตามโรงแรม ข้าพเจ้าจะพักร่วมกับคุณสุภาณีเสมอ) สวดมนต์กล่าวคำว่า พุทฺธํ สรณํ คจฺฉามิ ๑๐๘ ครั้ง แล้วก็เข้านอน ข้าพเจ้านอนทำสมาธิเพราะดึกมากแล้ว อธิษฐานจิตบอกมวลเหล่าเทพเจ้าโอปปาติกะเจ้าของสถานที่เพื่อขอพักพิง และบอกให้ทราบถึงความประสงค์ของคณะเราในการเดินทางมาครั้งนี้ พร้อมทั้งขอพลังแห่งคุณพระศรีรัตนตรัย ซึ่งได้เป็นสิ่งจรรโลงดึงคณะเราให้เดินทางตามรอยพระบาทพระศาสดาโดยมีพ่อฤาษี สมเด็จพระสังฆราชศุข สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) องค์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระผู้ทรงเป็นประทีปในดวงใจ ที่แนะนำให้ยึดมั่นและกล่าวคำว่า พุทฺธํ สรณํ คจฺฉามิ ตลอดจนมวลเหล่าเทพโอปปาติกะอื่นๆ อีก จงเป็นสื่อสายสัมพันธ์ให้คณะเราได้พบองค์ภควัน ศรี สัตยา ไสบาบา ด้วยเถิด จากนั้นก็อธิษฐานถึงองค์ภควัน ขอให้ท่านจงได้รับทราบถึงการเดินทางมาของคณะเรา

         ไม่ทราบว่าข้าพเจ้าเคลิ้มหลับไปตอนไหน มารู้สึกตัวชัดเจนตอนได้ยินเสียง "โอม" ก้องมาแต่ไกล แทรกเสียง "โอม" ซึ่งสั่นสะเทือนอยู่โดยรอบนั้นเข้ามา ข้าพเจ้าลุกขึ้นนั่งทันที ไม่รู้สึกงัวเงียเลย เวลาขณะนั้น ๐๕.๐๐ น. พอดี รีบร้องเรียกปลุกคุณสุภาณีทันที บอกว่า "น้อย…น้อย… ตื่นเถอะให้มาช่วยกันกล่าวคำว่า "โอม" ๙ ครั้ง เพื่อรับกับเสียงที่ข้าพเจ้ากำลังได้ยินอยู่ในขณะนี้" คุณสุภาณีก็รีบลุกขึ้นนั่งบนเตียงทันทีเช่นเดียวกัน แล้วเราทั้งสองก็ช่วยกันกล่าวคำว่า "โอม" ๙ ครั้ง จากนั้นจึงได้ไปแปรงฟัน ล้างหน้า รีบแต่งตัว ก็พอดีอาจารย์พรมาเคาะประตูห้องร้องเรียก ข้าพเจ้าไปเปิดประตู และได้บอกให้อาจารย์พรนั่งลงบนเตียงแล้วกล่าวคำว่า "โอม" อีก ๙ ครั้ง


 ขอขอบพระคุณองค์ภควัน ศรี สัตยา ไสบาบา องค์อวตารแห่งยุค
ที่ทรงประทานแสงสว่างให้แก่พวกเรา และขอให้ทุกท่านที่ได้พบแสงสว่างนั้น
สามารถนำไปเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิต เพื่อที่จะได้ก้าวสู่ชีวิตแห่งจิตวิญญาณต่อไป
ด้วยความปรารถนาดี.......คณะผู้จัดทำ
Current Pageid = 164