Website Banner





ตอนที่ ๘...เห็นนิมิตปรากฏการณ์พระเขี้ยวแก้ว

     ในความหลับนั้น ข้าพเจ้ารู้สึกตัวว่าได้ไปเดินปะปนอยู่กับกลุ่มผู้คนมากมาย ล้วนแต่เป็นผู้ชายทั้งสิ้น เนื้อตัวดำสนิทแต่สดใสสะอาด นุ่งผ้ากระโจนเบนสีขาวแบบแขกไม่สวมเสื้อ แต่ทุกคนสวมพวงมาลัยซึ่งทำด้วยดอกดาวเรืองสีเหลือง ทูนศรีษะด้วยลูกมะพร้าวซึ่งตกแต่งสวยงาม เดินไปตามหาดทรายขาวสะอาด ไม่นานก็เดินมาถึงขบวนแห่ซึ่งมีช้างประดับประดาตกแต่งด้วยผ้าแพรพรรณสีต่างๆ ซึ่งปักด้วยเพชรพลอยสวยงามมากจนแทบจะมองไม่เห็นตัวช้าง ข้าพเจ้ากำลังนึกอยู่ว่า บนหลังช้างนั้นมีอะไรนะจึงสว่างสดใสจนแสบตา หันไปมองคนซึ่งเดินอยู่ข้างตัว กำลังจะเอ่ยถามก็พอดีได้ยินเสียงช้างนั้นร้องขึ้น ข้าพเจ้าตกใจตื่นจึงรู้ว่าตัวเองฝันไป นึกในใจว่า 'สาธุ' คงจะเป็นนิมิตของพระเขี้ยวแก้วมาอวยพรให้คณะเรากระมัง ตื่นเช้าขึ้นมาต่างคนต่างรีบจัดทำธุระส่วนตัว เพราะคณะเราจะต้องออกเดินทางต่อไปอีกเพื่อให้ถึงจุดหมายปลายทาง ข้าพเจ้าจึงไม่มีเวลาเล่าความฝันให้ใครได้รับฟังนอกจากพ่อฤาษี ซึ่งพ่อก็ได้แต่ยิ้มและกล่าวว่า "ศุภมงคลนิมิต"


 ขอขอบพระคุณองค์ภควัน ศรี สัตยา ไสบาบา องค์อวตารแห่งยุค
ที่ทรงประทานแสงสว่างให้แก่พวกเรา และขอให้ทุกท่านที่ได้พบแสงสว่างนั้น
สามารถนำไปเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิต เพื่อที่จะได้ก้าวสู่ชีวิตแห่งจิตวิญญาณต่อไป
ด้วยความปรารถนาดี.......คณะผู้จัดทำ
Current Pageid = 161